(برای باز کردن چسبندگی های اپیدورال به دلیل عمل باز)

باز کردن چسبندگی های اپیدورال به دلیل عمل باز

کودال نوروپلاستی با کاتتر راکس ( RACZ Caudal Neurolysis) تزریقی است که معمولا به صورت سرپایی (به جز در موارد شدید که نیاز به سه روز بستری می باشد) و تحت بی ‌حسی موضعی انجام می‌شود. این کار برای برطرف کردن درد پا و کمر که غالباً در اثر تشکیل اسکار یا جوشگاه (بافت همبند) ناشی از جراحی پیشین ایجاد شده است، انجام می‌شود.بر اساس شدت چسبندگی و وسعت عمل باز پیشین شاید نیاز به سه روز تزریق از تزریق کاتتر راکس باشد. بیمار به شکم بر روی تخت دراز می‌کشد در حالی که یک بالش در زیر شکم او قرار داده می‌شود.

 

تزریق بی‌ حسی

باز کردن چسبندگی های اپیدورال به دلیل عمل باز

فوق تخصص درد سوراخ کوچکی در قاعده استخوان خاجی (ساکروم= یکی از استخوانهای لگن) ایجاد می‌کند و با تزریق بی‌ حسی موضعی پوست و بافت‌های اطراف سوراخ خاجی (sacral hiatus) را بی حس می نماید.

وارد کردن سوزن

سپس پزشک سوزن را از طریق مسیر بی ‌حس شده وارد کرده و به فضای اپیدورال هدایت می‌نماید.

تزریق ماده حاجب

سپس ماده حاجب تزریق می‌شود تا پزشک بتواند ناحیه مورد نظر را در تصویر پرتوی ایکس (فلوروسکوپ) مشاهده نماید.

 

واردکردن کاتتر

باز کردن چسبندگی های اپیدورال به دلیل عمل باز

کاتتر انعطاف ‌پذیر کوچکی از طریق سوزن وارد شده و در محلی که بیشترین چسبندگی را دارد قرار می‌گیرد.

تزریق دارو

ترکیبی از استروئید، داروی بی ‌حسی به همراه داری هضم کننده بافت و داروهای دیگر از طریق کاتتر تزریق شده و به ناحیه مورد نظر رسیده و بافت‌های دردناک این ناحیه را تحت تاثیر قرار میدهد.

پایان درمان

سوزن و کاتتر خارج می‌شود. در برخی موارد ممکن است لازم باشد کاتتر در جای خود بماند تا امکان تزریق‌های بیشتر در چند روز آینده فراهم باشد. همچنین ممکن است چند ماه بعد تکرار درمان لازم باشد تا بافت همبند کاهش پیدا کند.

 

درباره دکتر علی نقره کار

فلوشيپ فوق تخصصي درد از دانشگاه علوم پزشكي ایران، بورد تخصصي آنستزيولوژي و مراقبتهاي ويژه از دانشگاه علوم پزشكي تهران، بازرس انجمن رژيونال آنستزي و درد ايران (ISRAPM)، مدیر داخلی مجله علمی - پژوهشی بیهوشی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *